Przejdź do treści
elizainspiruje

elizainspiruje

WSPARCIE – ROZWÓJ – POMOC – POSTĘP

  • Fundacja „Eliza Inspiruje”
    • O Fundacji
    • Cele statutowe
    • Projekty
    • Kontakt
  • o mnie
    • Coaching
      • Business coaching
      • Life coaching
    • Wizerunek
      • Style coaching
      • Analiza sylwetki
      • Przegląd szafy
      • Zakupy ze style coachem
      • Analiza kolorystyczna
      • Metamorfoza wizerunku
  • inspiracje
  • Rekomendacje
  • Kontakt
Strona główna inspiracje Fundacja „Eliza Inspiruje”
22 sierpnia 202324 sierpnia 2023inspiracje

Fundacja „Eliza Inspiruje”

W lipcu 2023 roku spełniłam jedno ze swoich największych marzeń. Powołałam do życia Fundację „Eliza Inspiruje”, której celem przewodnim jest propagowanie i wspieranie wszechstronnego rozwoju kobiet oraz ich aktywizacja w różnych obszarach życia.

elizainspirujefundacjalublinngorozwój osobistysamorozwójzmiana
Poprzedni artykuł Inwestując w siebie
Następny artykuł Warsztaty liderskie ze środków dotacji "Aktywni Młodzi"

Rekomendowane artykuły

11 listopada 201717 stycznia 2020inspiracje

Szczerze powiedziawszy „nie wiem”

9 października 201617 stycznia 2020inspiracje

Bądź autorem swojego życia

31 października 201717 stycznia 2020inspiracje

Słowa, które niosą

O MNIE

Eliza

Nazywam się Eliza Potocka. Jestem akredytowanym coachem ICC, trenerem biznesu i style coachem. Animatorką rozwoju lokalnego. PR-owcem. Estetką i inspiratorką. Uznaniem obdarzam wysoką jakość, piękno i dobry smak. Promuję filozofię slow fashion. Wyznaję holistyczne podejście do człowieka. Jestem miłośniczką sportu i zdrowego stylu życia. Uwielbiam podróże.

W lipcu 2023 roku spełniłam jedno ze swoich największych marzeń. Powołałam do życia Fundację "Eliza Inspiruje", której celem przewodnim jest propagowanie i wspieranie wszechstronnego rozwoju kobiet oraz ich aktywizacja w różnych obszarach życia.

elizainspiruje

🔸CEO @fundacja.elizainspiruje
🔸Zmiana zawodowa zaczyna się od zrozumienia siebie
🔸Pomagam przejść z chaosu do klarowności
🔸Mentoring dla kobiet

Weekend w wersji slow 🍀 • mniej pośpiechu- więcej Weekend w wersji slow 🍀

• mniej pośpiechu- więcej obecności
• mniej planowania - więcej rozmów
• mniej „muszę” - więcej „mam ochotę”

Kalisz i Gołuchów — dzięki - dokładnie tego było mi trzeba 💚
Czasami nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele możemy Czasami nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele możemy, a jak bardzo sami się ograniczamy, tkwiąc w starych wzorcach lub granicach, które nie są dla nas już ani dobre, ani prawdziwe.

Czujemy jakby coś nas blokowało, powstrzymywało. Często jednak droga naprzód jest jasna, a przeszkody istnieją tylko w naszych głowach.

#goforward #psychology #coaching
Dołączyłam do @siecprzedsiebiorczychkobiet ✨ To d Dołączyłam do @siecprzedsiebiorczychkobiet ✨

To dla mnie ważny krok. To wejście do przestrzeni tworzonej przez kobiety, które mają odwagę działać, rozwijać się, wspierać i budować rzeczy z sensem.

Od lat działam w obszarze rozwoju, komunikacji i wzmacniania potencjału ludzi. Dziś szczególnie doceniam siłę relacji, wymiany doświadczeń i obecności wśród osób, które inspirują nie tylko do działania, ale też do świadomego rozwoju.

Cieszę się, że mogę rozwijać się w tej społeczności razem z @fundacja.elizainspiruje 💜

Jestem ciekawa nowych relacji, rozmów i projektów, które rodzą się tam, gdzie spotykają się wartości takie jak autentyczność, odwaga i sprawczość💪

#sieciowanie #rozwój #kobieta
Jakie nam - kobietom - jest bliskie… życie zbyt da Jakie nam - kobietom - jest bliskie… życie zbyt daleko od własnego „ja”.

Odgrywanie ról.
Dopasowywanie się.
Bycie „taką, jak trzeba”.
Silną. Ogarniającą. Miłą. Produktywną. Stabilną emocjonalnie. Zawsze.

Aż w pewnym momencie człowiek już sam nie wie, co jest jeszcze nim, a co tylko strategią przetrwania.

Psychologia mówi jasno o self-concept czyli obrazie samej siebie. O tym, jak siebie widzimy, rozumiemy i czego się po sobie spodziewamy. I bardzo często ten obraz budujemy na bazie cudzych oczekiwań, nie zaś własnej prawdy.

Bo ktoś kiedyś bardziej lubił nas „grzeczne”.
Bo za osiągnięcia dostawałyśmy uwagę.
Bo nauczyliśmy się, że emocje są „za duże”.
Bo łatwiej było być potrzebną, niż autentyczną.

I potem mijają lata, a człowiek nadal funkcjonuje według wersji siebie stworzonej po to, żeby zasłużyć na akceptację. 

To boli. Niestety. 

Dlatego dorosłość i dojrzałość coraz mniej kojarzy mi się z perfekcją, z byciem w sam raz. A coraz bardziej z odwagą wracania do siebie. Do swoich emocji. Granic. Zmęczenia. Potrzeb. Wolności. Wrażliwości itp.itd.

Bo można być bardzo skuteczną i jednocześnie bardzo zagubioną we własnym życiu.

I chyba właśnie dlatego tak ważne jest, żeby od czasu do czasu zatrzymać się i zapytać siebie:
Kim jestem? 
Co jest dla mnie naprawdę ważne?
Co czuje w głębi serca?
Czego pragnę? 

#coaching wspiera 

🩷

myśli uczesane • inspiracje • coaching • psychologia
k a m e l i o w e i n s p i r a c j e Zwątpienie k a m e l i o w e  i n s p i r a c j e

Zwątpienie i nadzieja mogą mieszkać w Tobie jednocześnie.

Na tej jednej gałązce kamelii jest wszystko naraz. To, co dopiero się zaczyna, to co jest w pełni i to co już przemija.
Nie walczą ze sobą. Nie wykluczają się. Po prostu współistnieją.

A jednak, kiedy sami przeżywamy coś trudnego, często mówimy: “nie powinnam się już smucić, skoro mam tyle dobrego”. Albo odwrotnie: „nie mogę się cieszyć, skoro tamto boli”.

Psychologia emocji nazywa to “nietolerancją ambiwalencji” — trudnością w przeżywaniu sprzecznych emocji w tym samym czasie. 

A tymczasem to właśnie jest pełnia człowieczeństwa.

Możesz jednocześnie:
• tęsknić i być wdzięczna
• bać się i iść naprzód
• być zmęczona i pełna nadziei
• kończyć coś i zaczynać coś nowego

Nie musisz wybierać jednej emocji. Nie musisz “ogarniać się”, zanim pozwolisz sobie na radość.

Jesteś jak ta gałązka kamelii. Możesz mieć w sobie wiele rzeczy naraz. Różne emocje. Wszystkie prawdziwe. Wszystkie Twoje.

myśli uczesane • inspiracje • psychologia emocji
w y p a l e n i e z a w o d o w e Temat bardzo w y p a l e n i e  z a w o d o w e 

Temat bardzo mi bliski. Chociażby dlatego , że piszę aktualnie pracę magisterską z psychologii o wypaleniu zawodowym w ngo. Temat ten stał się dla mnie czymś więcej niż tylko teorią. Widzę w nim prawdziwe historie, emocje i ludzi próbujących odnaleźć siebie na nowo…

Im dłużej się nim zajmuję, tym bardziej dostrzegam, że wypalenie zawodowe rzadko zaczyna się od „nie lubię swojej pracy”.

Przeważnie swój początek ma w cichej utracie energii. W działaniu na autopilocie. W takiej fazie życia, w której człowiek jeszcze wszystko „ogarnia”, ale coraz mniej czuje.

Jakże ważne jest, żeby w porę USŁYSZEĆ SIEBIE. 

Zanim zmęczenie stanie się codziennością, a brak sensu czymś „normalnym”. 

Ps. Warto też pamiętać, że w codzienności zawodowej można być bardzo skutecznym i jednocześnie bardzo daleko od siebie… Tak długo, że przestaje się zauważać różnicę.

myśli uczesane • inspiracje • wypalenie zawodowe • psychologia
Obserwuj na Instagramie
© prawa autorskie2026 elizainspiruje. Wszelkie prawa zastrzeżone.Vilva | Stworzony przez Blossom Themes.Silnik: WordPress